DÜŞER AKLIMA (KIŞLADAN MEKTUP)

Hasret kokan gecelerin

Buğulu sabahında,

İlk aklıma düşen sensin;

Uyur halin düşer aklıma,

Sıcacık yatağında...

Alnına kondurduğum öpücüğüm,

Sevgiyle okşadığım saçların,

En saf, en doğal halinle

Gülüşün düşer aklıma,

Kışlanın kör karanlığında...

Bir koca gündür başlayan,

Bir askerin şafağında.

Şafak dörtyüzelli,

Biter mi korkusu düşer aklıma,

Sarsılırım, çavuşun koğuş boşalt çağrısında...

İçtimada onlar kelle sayar,

Ben anılarımı;

Birden,

O masum ağlayışın düşer aklıma,

Birerli yürüyüş kolunda...

Bir bebek bulunmaz kışlada,

Sarılmak için, oğlum niyetine.

Yüreğimde gözyaşından bir çerçeve;

Baba deyişi düşer aklıma,

Komutanın yat sürün komutunda...

Nerde senin harcı sevgi olan yemeklerin,

Nerde mecbur yenen karavana!

"Al canım" deyip sunduğun kahve düşer aklıma,

İçtiğim karavana çayın o garip tadında...

İte kaka biter günüm,

Akşam içtimasında.

Çaldığım kapıyı,

Güler yüzle açışın düşer aklıma,

Mecburi istikametim, koğuşun kapısında...

Tek tesellim; bir gün daha

Eksilmiştir şafaktan.

Sımsıkı sarılıp sana,

Uyumamız düşer aklıma,

Koğuşun kasvetli havasında...

Taner ERDEM

29. 2. 2000 Karaağaç/ EDİRNE