HAYAL          

         kaç saat yürüdüm hatırlamıyorum gecenin bir yarısı, herkes sevdikleriyle sımsıkıyken sıcacık yuvasında.....kaç saat daha dolaşmaya halim vardı,onu da bilecek durumda degildim,sensiz ve sessiz sokaklarda....bir hançer gibi batıyordu evlerin camından süzülen ışıklar cigerime....bir hançer gibi keskin ve canyakıcıydı hasretim sana.....ayaklarımın isyanını duyuyor, ama söz geçiremiyordum "durma yürü,bayılana,yıgılana kadar yürü.." diyen içimdeki sese...sanki bir menzilim varmış gibiydi gidişim, ama sana çıkan bütün menziller kaybolmuştu artık,benim de sensizligin içinde kayboluşum gibi....

            bir ses duydum birden,bir camın ardından: "neden..neden aldın Allah'ım onu benden...daha gencecikti,hayat doluydu.oglumuza bile doyamadı.." diyordu bir kadın aglayarak.....ve ölüme uzanan yolun, aslında sırattan önce "ayrılıktan" geçtigini hissetti tüm ruhum...sensizdim,belki de hep sensiz kalacaktım...ama yaşıyordun ya ! benim olmasan da,bir başka faniye ve belki bir bebeğe hayat ve mutluluk verme ihtimalin hala vardı ya...varsın başkası sarsındı kollarıyla seni..varsın bir başkasının tohumu yeşersindi körpe bedeninde...babası ben olmasam da bir bebek sarılabilecekti ya sana "anne" diye....ne de güzel yakışırdı annelik sana...kadınlıgının,eşliginin hayaline bile yüzyıllık uzaklıklarda dolaşıyorken,bir hıçkırıkla,bir isyanla anne bile yapmıştım seni hayalimde.... başkasına biçilen hayatın mutlulugunu yaşıyordum, o başkasının haberi bile olmadan....olsun,hala nefes alıyor,hala yaşıyorsun ya....sevmek,her ne pahasına olursa olsun sevmek bu muydu acaba?......o acılı kadının aglayan sesi miydi beni biranda degiştiren,yoksa içine düştügüm sensizligin, ölüm kenarlarında dolaştıran çaresizliği mi?....bunu bilmek,çözmek neye yarardı ki.. sensizdim,mutsuzdum..ama sen,sen yaşıyordun ya....bu da yeterdi bana be bitanem... buda yeterdi......kimbilir belki filmlerdeki gibi,birgün bir yerlerde kucagında bir bebekle görecektim seni.....içim kanayacaktı belki o an,"bu sahnenin sahibi ben olmalıyım" diye..ama..ama dedim ya gülüm,varsın tali roller versin hayat bana senle ilgili....;

sen......sen mutlu ol, yeter....                                

                                                                   taner erdem/16-mart-2005